Blog Daniela

Mądrym cytatem...

2009-12-04T22:25:00.001+01:00

"Tulił się do niej i opowiadał.
O tym, że chciałby nie móc zmrużyć oka z podniecenia i zdenerwowania w noc przed pierwszą randką, przynieść jej bukiet fiołków, pójść z nią na spacer do parku, dotknąć – tak zupełnie przypadkowo – jej dłoni w ciemnym kinie, chcieć ją pocałować, gdy odprowadzi ją pod dom wieczorem, pogodzić się z tym, a nawet cieszyć, że mu na to jeszcze tym razem nie pozwoliła, i odejść rozmarzony, tęskniąc za nią już minutę po tym, jak zniknie za drzwiami swojego domu. I wyczekiwać niecierpliwie jutra, i chcieć pisać do niej miłosne listy, najpiękniejsze kiczowate wiersze. I że prawo do zakochania także im odebrano. Pomijając to, że „jutra” od bardzo długiego czasu także nie można przewidzieć. Dlatego trzeba żyć dzisiaj i teraz, w tej chwili, tutaj."
Janusz L. Wiśniewski - Bikini

Kanary stary nie do wiary...

2009-11-28T20:06:00.010+01:00

Samolot przyleciał zgodnie z planem. Było cieplej. Tak, to chyba pierwsze na co zwróciłem uwagę na wyspie Gran Canaria. Po przesiedzeniu 2,5 godziny w wygodnym samolocie ale chłodnym samolocie (pustki jak w PKP w środku tygodnia) ciepło wręcz mnie uderzyło. Nie było może jakoś szczególnie gorąco, może 20-22 stopnie ale jak już wspomniałem zarówno lot jak i sama Portugalia odzwyczaiły mnie od wysokiej temperatury. Zastanawiam się czy gdybym nie przyleciał z Polski nie doznałbym jakiegoś szoku termicznego? Po kilkunastu minutach odnalazłem przystanek z którego odjeżdżał mój autobus. Tam poznałem Juana - belga, który od 2 lat podróżuje po Hiszpanii. Jest to jednak podróżnik inny niż miliony turystów na całym świecie. Juan (a w zasadzie Ian czy inny belgijski Jan) po prostu żyje z dnia na dzień. Ma ze sobą gitarę, którą kupił w Hiszpanii i na której nauczył się tam grać. Łapie się każdej pracy, nie wymaga wiele - jak sam mi powiedział 10 euro dziennie mu w zupełności wystarczy. Sypia na plaży, czasem w jakimś hotelu. Jak sam mówi, kiedy wstaje rano i kąpie się w oceanie czuje się jak nowo narodzony. W ciągu 25 minut dowiedziałem się jak skutecznie szukać pracy czy kiedy odwiedzić Andaluzję. Tylko więcej takich ludzi. Szkoda, że nadjechał mój autobus i musiałem jechać do miasta. Mam nadzieję, że w końcu dotrze na Teneryfę i i tam znajdzie pracę bo jak sam twierdzi na Gran Canarii znalezienie jej było niemożliwe. Spotkałem go w sumie kilka dni później, pod Caritasem na avenida de Escalaritas. Nadal starał się dotrzeć na Teneryfę i pewnie teraz już tam jest. Po 2 godzinach jazdy autobusami, pomyleniu kierunków, zjedzeniu falafela udało mi się spotkać z Anglelem - moim hostem i... po 15 minutach już jechaliśmy na imprezę do jego znajomych. Hiszpanie oczywiście po angielsku nie mówią nic a nic, na szczęście później przyszedł Jan erazmus z Czech i było z kim porozmawiać. Impreza jak impreza, potem jakiś klub, szybkie jak na tutejsze warunki zakończenie imprezy i spać. A potem nadeszła sobota.
Słońce świeciło naprawdę mocno. Wstałem po imprezie i pierwszą rzeczą o której pomyślałem to wyjść na miasto. Po kilkunastu minutach już wędrowałem sobie po ulicach zagryzając śniadanie z bananów i wody i podziwiając miasto. Las Palmas sprawiło na mnie wrażenie spokojnego turystycznego miasteczka. Dość długa plaża, wzdłuż niej promenada i mnóstwo knajpek. Co prawda nie są to jeszcze białe piaski ale jak na polskie warunki jest całkiem nieźle. Na wszelki wypadek kupiłem sobie mocny filtr. Wielkim fanem opalania się nie jestem i nie będę. Poleżeć na plaży owszem, mogę ale spędzić tam kilka dni by zmienić lekko kolor skóry? Podziękuję. Co oczywiście zrobiłem potem? Zgubiłem się. Mapa została w mieszkaniu więc musiałem się po wspinać (górka jak na warunki w Covilha była wręcz płaska). Jak się okazało, nie dość, że się jednak nie zgubiłem to dodatkowo wróciłem do mieszkania krótszą droga niż szedłem rano. Do Angela tego wieczoru mieli przyjechać inni ludzie z Polski. Byli to erazmusi, którzy niedawno się obronili i urządzili sobie podróż po Portugalii, Maroko i wyspach kanaryjskich. Wypiliśmy trochę Sangrii i piwa, porozmawialiśmy o wyprawach po Europie i naszym ulubionym przewoźniku lotniczym. Całkiem sympatyczna ekipa, pozdrawiam ich w tym miejscu:)
Strach ogarnął mnie trzeciego dnia. Niedziela była więc dla mnie dniem straconym. Spędziłem kilka godzin spacerując po mieście ale ostatecznie wróciłem do Angela i zrobiłem nam prosty obiad z warzyw i makaronu sojowego. Strach wynikał przede wszystkim z braku jakiegokolwiek noclegu na kolejne 4 dni. Strach, który paraliżuje dobry humor i potrafi wyniszczyć. Na szczęście gotowanie poprawiło mi humor i uwolniło od części złych myśli. W zasadzie to chyba wszystko jeśli chodzi o niedzielę.
Spontaniczny był poniedziałek - pojechałem z polską ekipą na stare miasto do Las Palmas by dowiedzieć się, że tam nic niema. Po chwili wyskok na plażę, pożegnanie a potem wypad na lotnisko. Odebrałem resztę ekipy z Covilha i okazało się, że jednak nie jedziemy na południe tylko chłopaki jadą do miasta spać. Całe szczęście Angel zgodził się przyjąć mnie na jeszcze jedną noc. Wieczorem gorączkowo szukałem jakiegokolwiek noclegu na kolejny dzień. W oczy zajrzał mi znany z niedzieli strach. I wtedy ktoś - specjalny ktoś powiedział mi, że nie mam się czego bać bo zawsze jest przy mnie. W tym momencie zrozumiałem, że mój strach jest po prostu głupi i bezpodstawny. Czasami boimy się tylko własnych słabości i kompleksów. Nagle stałem się spokojny i zrelaksowany, spojrzałem na wszystko zupełnie inaczej. Dziękuję. 20 minut później Jens napisał, że może mnie przyjąć na jedną noc w Maspalomas...
Seicento koloru białego podjechało po mnie na rogu alej Gran Canaria i Teneryfe we wtorkowy wieczór. Mój kolejny Couch był Niemcem i miał na imię Jens. Ale o tym później. Wcześniej o kilku godzinach na plaży, rozmowach o niczym i łapaniu kilkumetrowych fal. No a jeszcze wcześniej o znalezieniu biletów do Krakowa za 8 euro i wielkiej radości z tego powodu. Niestety nie udało się ich jednak kupić - jak się okazało później. Jens od ponad roku mieszka na wyspie. Pracuje na budowie i zajmuje się hydrauliką i jest też instruktorem nurkowania. Zawiózł mnie do swojego drewnianego domku z cudownym widokiem poza miastem. Przy próbie kupienia biletów okazało się, że już tak tanio do Krakowa nie polecę i mój szaleńczy optymizm troszkę przygasł. Ale jeszcze znajdę jakiś sposób, wiesz o tym - znasz mnie przecież. U Jensa wypiliśmy po dwa piwka, posiedzieliśmy na tarasie i zostałem poczęstowany bimbrem produkcji Jensa. Później skoczyliśmy do MasPalomas na piwo. Trafiliśmy na tzw. Bier Strasse czyli miejsce w centrum handlowym gdzie znajdują się same niemieckie knajpy. Dla Niemców. Bo w Maspalomas jest dużo Niemców. Zwłaszcza starych Niemców. Wreszcie po 2 miesiącach miałem okazję napić się piwa pszenicznego. Jedna tęsknota mniej. Inne niestety muszą poczekać. Ten wieczór wspominam jako jeden z najciekawszych z całego wyjazdu. Jens opowiedział mi sporo o sobie - pływał na jachtach sportowych, uczył spadochroniarstwa, moto paralotniarstwa i nurkowania. Powiedział mi bardzo ważną rzecz: jeśli masz jakąś ideę, jakiś pomysł - zrealizuj go. Później będzie już za późno, później będę żałował, że tego nie zrobiłem. W tym momencie zrozumiałem, że nie ma na co czekać tylko trzeba chwytać dzień póki jest jeszcze w pełni. Nocą może już nie być tak pięknie i będę jak Ci niemieccy emeryci. Znajdę się na wakacjach za duże pieniądze nie czując nawet połowy klimatu miejsca w którym się znalazłem. Czyż mogłem trafić na lepszego hosta?
Sprzęgło rozwaliło się w środę. Jens podrzucił mnie na plażę w Maspalomas, tam pochodziłem sobie po naturalnych wydmach a później po mieście. Okazało się ono być miastem dla Niemców, Brytyjczyków czy Skandynawów. W sumie nic wartego opisania. Pojechałem spotkać się z chłopakami do Puerto Rico. Po kilkunastu minutach, od mojego przybycia spaliło się sprzęgło w wynajętym samochodzie i tyle relaksu. Na szczęście sprawa zakończyła się pozytywnie i można było spokojnie sobie poleniuchować na plaży. Jeśli chodzi o Puerto Rico to jest ono urokliwym kurortem ze świetną ścieżka łączącą dwie największe plaże tego miasteczka. Wieczorem upiliśmy się i poszliśmy spać na plaży. Wytrzymałem do 4.40 i poszedłem spać do zbudowanego przez chłopaków namiotu z leżaków i parasoli. W ten oto sposób przywitał nas...
Szybko mijający czwartek. W zasadzie można o nim napisać tylko tyle, że był. Spędziliśmy go na plaży. Pełen relaks. Kolejna noc na plaży.
Smutek ogarnął mnie w piątek. Wyjazd po prostu. Ale sprawdziłem sobie pocztę i już było lepiej. W samolocie poznałem sympatyczną dziewczynę z Hiszpanii, która bała się latać. Chyba jeszcze nigdy żadna podróż nie minęła mi tak szybko. Przez te 2,5 godziny rozmawialiśmy o wszystkim. Pomagałem jej jakoś zwalczyć strach po prostu zwykła rozmową. Dowiedziałem się od niej jeszcze kilku ciekawych rzeczy o wyspach kanaryjskich. Teraz siedzę na lotnisku w Porto i to wszystko spisuję. Powoli podróż sie kończy.
Ludzie których poznałem w ciągu tych kilku dni to najlepsze co zapamiętam z tej wyprawy. Juan uświadomił mi, że można realizując szaleńcze marzenia być szczęśliwym pomimo przeszkód. Angel nauczył mnie, że podróże to tylko kwestia dobrej woli i cierpliwości. Dzięki Jensowi zrozumiałem, że muszę łapać zawsze pierwszą okazję i realizować każdy pomysł nieważne ile czasu i pieniędzy będzie wymagał. Gran Canaria to piękna wyspa ale to właśnie spotkania z ludźmi były najwspanialsze. Dzięki chłopaki.
Księżniczko i Isabel - dziękuję za słowa wsparcia z Polski. To właśnie wymienieni tu ludzie sprawili, że głupi wyjazd na Kanary z prostego i spontanicznego wypadu zamienił się w tydzień, który zmienił we mnie tak wiele i na zawsze pozostanie niezapomnianym przeżyciem.
p.s. Reszta fotek TUTAJ

Moja magisterka

2009-11-07T05:34:00.005+01:00

To już ten czas by się za to zabrać powolutku, moja dorosłość zbliża się powoli. W ogóle dziś zmieniam swoje życie:)

Temat roboczy „Projekt i wykonanie robota mobilnego poruszającego się pod szklanych ścianach”

Celem pracy jest zamodelowanie a następnie wykonanie robota mobilnego, który będzie w stanie poruszać się po szklanych ścianach budynku. Robot ten będzie miał za zadanie czyścić szyby z zanieczyszczeń.

Wstępny zakres pracy wykonanie modelu 3D konstrukcji robota, która będzie umożliwiała poruszanie się i czyszczenie różnorodnych powierzchni przy zachowaniu jak najlepszej efektywności i przy możliwie jak najmniejszych gabarytach. Dobór napędów i elementów układu sterowania. Wykonanie programu. W miarę możliwości również wykonanie fizycznie. Wykorzystanie m.in. elementów pneumatycznych i sterowników PLC (Unitroniks).

Prezent urodzinowy

2009-11-06T12:52:00.001+01:00

Bo czasem człowiekowi do głowu przyjdzie głupawy pomysł:)

Czas coś i napisać

2009-11-02T15:45:00.009+01:00

Minął już dobrze ponad miesiąc od przyjazdu tutaj. W zasadzie nadal nic się nie dzieje, ot czasem się postudiuje (ale nie za dużo) czasem coś wypije (ale nie za mało) czasem coś ugotuję (wyrabiam sobie tu powolutku fanklub) a czasem gdzieś pojedzie. Ostatnio byliśmy w Porto. Miasto jest cudowne i warte spędzenia tam większej ilości czasu. Niestety byliśmy tylko na jedną noc ale za to spędziliśmy ją w towarzystwie przemiłej portugalskiej pary i jednego Brazylijczyka. A to wszystko dzięki couchsurfingowi. Do tego zdążyłem się załapać na pokaz mody, zwiedzanie winnic gdzie leżakuje Porto czy delikatne plażowanie. Więcej zdjęć kiedyś i gdzieś.

21 dni...

2009-10-07T20:27:00.002+02:00

Dziś mijają trzy tygodnie od kiedy zawitaliśmy do tego urokliwego miasteczka. Co mogę napisać po tych trzech tygodniach? W sumie już sporo, poznaję coraz więcej ciekawych ludzi, prawie już studiuję czy testuję wina nie droższe niż 1,5 euro:).
Samo miasteczko jest ciekawe i miłe ale bardzo małe i strasznie ale to strasznie górzyste. I wszędzie trzeba chodzić piechotą (co w sumie ma swoje plusy). Do tego Portugalczycy są dość przyjaźnie nastawieni do nas i nie robią większych problemów. Jedno co tu jest dziwne to to, że jest tu bardzo dużo Polaków. Myślę, że jest tu nas ponad połowa całej erasmusowej ekipy. Na szczęście ja nie mam jakichś szczególnych problemów z nawiązywaniem nowych znajomości po angielsku więc wielkich problemów nie mam. Do tego gotuję sobie sam, rozsyłam odpowiednie PR, że lubię gotować dla innych ludzi więc pewnie niebawem zacznę tu urządzać małe vegan uczty. Jedzenie tutaj jest całkiem w porządku, sporo świeżych produktów więc nie narzekam. Martwi mnie brak yerby ale tę przyślę sobie w paczce a ponadto są przecież Brazyleiros, którzy pijają matę. A propos nacji: jak wspominałem Polacy tu przeważają a w zasadzie przeważa Białystok. Pomijają Portugalczyków, którzy są w innej części akademika drugą co do wielkości grupa są Hiszpanie. Co więcej z jednym z nich mieszkam, całkiem sympatyczny facet, szkoda tylko, że słabo mówi po angielsku. W ogóle z Hiszpanami jest dość ciężko się porozumieć po angielsku. Do tego troszkę się izolują ale ja to ja i staram się jak nie drzwiami to oknem z nimi zintegrować. Kolejną grupą są Brazylijczycy. Świetni ludzie. Może nie mówią jakoś wybitnie po angielsku ale są bardzo przyjaźnie nastawieni i otwarci. Później są już pojedyncze osoby z takich krajów jak Rumunia, Belgia, Estonia, Słowenia, Czechy, Turcja, Słowacja czy Niemcy. Jest nawet jedna Chinka:) Po tych trzech tygodniach totalnie przestawił mi się zegar biologiczny tj. najwięcej energii mam tak między poniedziałkiem a czwartkiem, kiedy sa największe imprezy. W weekend natomiast jest tu spokojnie i wręcz nudno ale sprzyja to regeneracji sił po ciężkim tygodniu:)

By poczuć smak życia:)

2009-09-18T21:43:00.011+02:00

Wracam do blogspota bo tu wygodnie i w ogóle. To na początek.
Cała wyprawa zaczęła się we wtorek o 5 rano, wsiedliśmy w auto i z małymi problemami dotarliśmy do Krakowa. Szybciutki lot do Londynu, tam kilka godzin czekania i kolejny lot, tym razem do Porto. Rzadko zdarza mi się by jakiś widok zachwycił mnie aż tak ale widok oświetlonego Porto w pokładu samolotu naprawdę robi wrażenie, coś pięknego. Potem czekaliśmy prawie 9 godzin na autobus do Covilhy. Na lotnisku było cicho i pusto a same lotnisko wyglądało nawet ładnie. W każdym razie to było długie 9 godzin przerywane czasem snem i szukaniem internetu. Rano metro, potem szukanie dworca autobusowego i wizyta w kawiarni. Jedna rzecz, która od razu mi się spodobała tutaj to kawiarnie, robią wyśmienita kawę, która kosztuje zazwyczaj ok 0,5 euro - jestem w raju:). W końcu doczłapaliśmy się na miejsce, wizyta na uniwerku a potem do akademika. Wtedy też zauważyliśmy jak bardzo górzystym miejscem jest Covilha. Spacer do sklepu po wino (kolejna ciekawostka, najtańsze są po 0,9-1,5 euro) to jakieś 25 minut z czego powrót jest pod górkę i to taką prawdziwą. W kazdym razie pierwszego dnia pociekaliśmy po mieście, spotkaliśmy Portugalczyka, który studiował dwa lata w Polsce, pobłądziliśmy i wróciliśmy do akademika totalnie zmęczeni ale po 20 minutach zaczęliśmy imprezę w kuchni z innymi erasmusami. Impreza jak to impreza, skończyła się wizyta w klubie i powrotem o 6 rano do akademika. Przed wejściem wypiliśmy jeszcze jakąś sangrię czy coś. W każdym razie zuo:) Potem ciężkie wstawanie, wizyta na uniwerku i spotkanie z naszym wyluzowanym koordynatorem. Potem, niespodzianka, znów impreza, znów skończyła się wizytami w kilku klubach i karaoke:) Tym razem byliśmy wcześnie bo o 5 rano:) No a dziś spanie i kacowanie. Za chwile pewnie kolejna impreza:) To będzie wesołe pół roku.

Co to jest miłość

2008-12-11T00:25:00.000+01:00

Pionek 9

2008-11-30T23:51:00.007+01:00

Po każdym Pionku obiecywałem sobie, ze postaram się napisać wreszcie porządną relację okraszoną zdjęciami. Tym razem zaczęło się dobrze bo nie zapomniałem aparatu. Wyruszyliśmy wraz z Wojtkiem i Dominiką z Krakowa w sobotę rano. Co ciekawe po drodze spotkaliśmy ...śnieg. W końcu to listopad ale tego się nie spodziewałem, chyba tylko hiszpańska inkwizycja zaskoczyła by mnie bardziej. Można by rzec, że te oznaki zimy zaskoczyły mnie niczym drogowców. Dobra mam lekkie zboczenie na punkcie śniegu:)
Na miejsce jednak dojechaliśmy bez problemu. Wchodzimy na piętro a tu pierwsze zaskoczenie: akredytacja, szatnia i wypożyczalnia gier została zlokalizowana piętro niżej. Ale nic to, zapisaliśmy się i rozpłaszczyliśmy a potem zapoznaliśmy się z biblioteką. Wtedy też naszły mnie dwie myśli: Ci biedni ludzie to się chyba zanudzą na śmierć i łamigłówki dla jednej osoby będą miały chyba wśród nich wzięcie:) No i poszedłem na to główne najwyższe piętro i zobaczyłem to co zwykle: graczy i stoły czekające na kolejnych graczy bo w sumie dopiero było kilka minut po dziesiątej. No to poszedłem sobie do kącika gier logicznych, wziąłem łamigłówkę i zacząłem rozwiązywać jedną z nich. A potem (potem to znaczy po 15 minutach walki z drewnianą kostką) Kornik pokazał mi świetną Manę. To naprawę niesamowita gra z jedną wadą która dla mnie jest dyskwalifikującą - jest zrobiona ze skóry, naturalnej skóry. Sztuczna byłaby ok, naturalna niestety odpada no ale ja jestem zboczony. No ale w przypływie emocji zapisałem się na turniej gier logicznych. Jako, że spodziewałem się szybkiego odpadnięcia postanowiłem nie iść na obiad tylko pograć w głupie ale strasznie radosne Rythme and Boulet, kto by pomyślał, że klaskanie potrafi przynieść tyle radości? A potem Dominion i kilka fotek Byłbym zapomniał o partyjce w Carrom, bardzo mi się spodobało to psrtykanie. No i poszedłem sobie pokombinować nad gierkami logicznymi. Samego konkursu nie będę opisywać (bo zająłem zaszczytne miejsce 5-8:) ale poznałem 2 świetne gry: Kogworks i jeszcze lepsze Quarto. Ale niestety na graniu zeszło tyle, że bar wegetariański "Zielony osioł" czyli moje osobiste odkrycie ósmej edycji Pionka będzie musiał poczekać kolejne 3 miesiące. Do końca zostało trochę czasu na partyjkę (a jakże) Dominiona i Prawa Dżungli i trzeba było się zbierać na nocleg do Alka. Tam zagraliśmy w gierki idealne na wieczór i noc - Brass i Neuland:) Ale najtwardsi Jax i Sztefan grali do chyba 4 nad ranem w Jambo. A potem nagle niedziela, trochę Neuroshimy, debiut w Pitchcara Mini (radosne i zaszczytne 8 miejsce i chyba 15 krotna próba przeskoczenia mostku:) No a potem już tylko krótkie partie w Quarto, Abalone, Dvonn. Potem gratulowano zwycięzcom (aż dziwne, że nikt nie bił braw w rytm z Rythm and Boulet:), rozdawano nagrody (nawet się załapałem na dwie:) Na sam koniec zdążyłem wreszcie przetestować dodatek do Neuroshimy Hex i wstępnie ocenić przydatność armii. No i co trzeba było zbierać graty i jechać do domu.
Jedna myśl jaka mi się narzuca to taka, ze strasznie dużo czasu spędziłem nad grami logicznymi i jak to je w zasadzie dla siebie odkryłem na nowo. Ale to dlatego, że doceniłem kunszt tych często niepozornych ale i czasem genialnie wyglądających prostych w tłumaczeniu gierek. Za co wypada podziękować Kornikowi. Bo zamiana jednych kostek na inne potrafi czasem jednak znudzić jak to ładnie ujął. Chciałbym podziękować też Trzewikowi i reszcie pomarańczowych koszulek za to, że im się chciało, i Wojtkowi i Rathiemu za transport, i Alowi za nocleg. W ogóle to chciałem podziękować wszystkim z którymi grałem, których poznałem i którzy to momentami łamali sobie język o mój nick. Było super. Już za trzy miesiące, już za trzy miesiące...
p.s. Na Mojej Picassie powinny pojawić się zdjęcia z imprezy, zapraszam.

AAA

2008-09-16T12:18:00.003+02:00

Niestety wrzesień przyszedł i czas na poprawkę. Wyjeżdżam jutro i w mniej więcej takim nastroju:

Bez tytułu

2008-09-08T17:30:00.000+02:00

Samochody

2008-08-29T18:54:00.000+02:00

Rasowe psy

2008-08-12T23:46:00.003+02:00

Byliśmy niby inni a jednak podobni. Ja nie zdążyłem dać Ci szansy a ty nie zdarzyłaś pokazać, że jesteś warta więcej ni na to wyglądasz. Tak jak ja.
Nigdy tacy jak my nie będą kochani, nikt nigdy nie będzie takich jak my podziwiał. Nikt nie zwróci na nas większej uwagi, zawsze będą na nas patrzeć z politowaniem, widzieć w nas coś gorszego. Możemy szczekać ale to i tak nic nie da, nie usłyszą, zagłuszą, odepchną. Ze możemy wiele, że możemy być ponad to? A kogo to będzie obchodziło. Co po nas zostanie? Wspomnienie? Jakie?
Zegnaj Susan, nigdy nie byliśmy i nie będziemy rasowymi psami.

Jeszcze trochę, niecały miesiąc:)

2008-08-08T09:55:00.003+02:00

Let's put a smile on that face!

2008-08-02T23:39:00.000+02:00

Wróciłem!

2008-07-11T20:30:00.001+02:00

Co prawda jakiś czas mnie tu nie było ale jednak pisanie "do nikogo" uzależnia.
W moim życiu zmieniło się trochę, ale te najistotniejsze jeszcze nie zaszły. Może to i lepiej.
Wróciłem do grania w planszówki, powiem nawet, że mnie to zaczęło fascynować wręcz do tego stopnia, że postanowiłem rozkręcić coś na okres wakacji w Piotrkowie. Jak będzie? Czas pokaże. Zdjęć coś ostatnio mało robię ale może jakieś wstawię niedługo.

Moja chrześnica, jej brat i takie tam

2008-03-25T01:43:00.005+01:00

Nie lubię robić zdjęć ludziom. Ale dzieci to co innego, zawsze łatwiej uchwycić je w fajnej pozie, ewentualnie wystarczy przekupić je telefonem:) A z takich tam? Może uda mi się kiedyś wrócić do Krakowa z przerwy świątecznej bez zalążków depresji;\

Spotkanko po latach

2008-03-21T22:21:00.006+01:00

Supermeni z Centralnej

2008-03-09T19:08:00.019+01:00

Nigdy nie wiesz, kiedy będziesz musiał ich wezwać by przezwyciężali trudy najcięższej imprezy.

Potrafią przyczaić się na podłodze, latać a w pewnych okolicznościach mogą robić za Aniołki Charliego.

Z cyklu warto obejrzeć

2008-02-10T16:19:00.004+01:00

Po tym jak skończyła się emisja drugiej serii Dextera i stanęła emisja nowych odcinków House'a musiałem skupić swoją uwagę na czymś nowym. Dowiedziałem się, że jest kilka ciekawych i wart obejrzenia seriali. Wybór padł na Pushing Daisies.
Mała przerwa i mały konkursik: Oryginalna nazwa serialu to "Pushing daisies" a polskie tłumaczenia tytułu mnie niezbyt zadowalają. Otóż osoba, która wymyśli najciekawszy (moim zdaniem) polski tytuł serialu będzie mogła wybrać sobie dowolne zdjęcie umieszczone po 1 października na moim blogu a ja to zdjęcie wywołam (format powiedzmy 15x20), oprawie w ramkę lub antyramę i wyślę do zwycięzcy. Odpowiedzi proszę na mojego e-maila (farmfrit@o2.pl). Aha i odpowiedzi: "Tam gdzie pachną/rosną stokrotki" i "Wąchając kwiatki od spodu" nie będą brane pod uwagę. Ponadto mile widziane uzasadnienia:). Na odpowiedzi czekam do 21 lutego.
Wracając do tematu: serial opowiada o pewnym młodym mężczyźnie imieniem Ned, który odkrywa w sobie niezwykły dar. Jeśli dotknie kogoś martwego wtedy ta osoba ożywa, jeśli jednak dotknie tę osobę po raz drugi - odejdzie ona już na zawsze. Jest jeszcze jedno ale: jeśli pozostawi kogoś przy życiu dłużej niż 1 minutę umiera ktoś inny. Oczywiście zasada ta dotyczy też zwierząt a nawet roślin. Ned wykorzystuje swój niecodzienny dar piekąc ciasta (ożywia owoce). Do tego dorabia sobie pomagając prywatnemu detektywowi Emersonowi Codowi w rozwiązywaniu spraw, w których trzeba kogoś ożywić i dowiedzieć się kilku szczegółów o śmierci delikwenta. Ponadto w życiu Neda pojawia się Chuck (Charlote) - dziecięca miłość Neda. Pojawia się a właściwie zostaje ożywiona przez cukiernika. Do tej wesołej ekipy dochodzi jeszcze mała, świergocząca i zakochana bez wzajemności w Nedzie Olive - kelnerka w cukierni a także ciotki Chuck, byłe pływaczki synchroniczne (obecnie w głębokiej depresji) Lily i Vivian. I byłbym zapomniał, także ożywiony wcześniej przez Neda pies Digby.
A jak ocenić ten serial? Na pierwszy rzut oka jest słodko. Dosłownie. Jest strasznie kolorowo, momentami wręcz jaskrawo. Ale serial nie jest infantylny - wręcz jest makabryczny. Balansuje w zasadzie pomiędzy makabreską a słodyczą. I to chyba jest największa zaleta tego serialu. Do tych można jeszcze zdecydowanie dodać postać narratora. Takiego wszystkowiedzącego niczym w bajkach. Buduje klimat i wprowadza widza w nastrój serialu. Co jeszcze zaliczyłbym do zalet? Chyba mocno zakręcone postacie drugoplanowe. Nie są to może głębokie role z mnóstwem moralnych dylematów ale przyjemnie jest pooglądać np. twardego na co dzień detektywa Emersona, którego hobby to robienie na drutach. Sporą zaletą są też kolejne sprawy kryminalne, które rozwiązują nasi bohaterowie.Niecodzienne, czasem wręcz niezwykłe i przede wszystkim - zawsze z nutką czarnego koloru.
To tyle. Zachęcam do obejrzenia choćby pilota serialu. Serial może wydawać sie infantylny i cukierkowaty, może odrzucać swoją mnogością barw ale czy dobre serale muszą być mroczne i szare?

Niedziela będzie dla nas:)

2008-01-31T00:50:00.000+01:00

Z dedykacją dla studentów cierpiących na zbyt duże odległości pomiędzy miejscowościami w których przebywają obiekty ich westchnień a tymi w których oni sami przebywają. W szczególności dla Grabarz i mnie:)
W poniedziałek, w poniedziałek ja nie mogę bo mam zaliczanie
a we wtorek, a we wtorek i w środę ty masz coś do zdania
no a w czwartek, no a w czwartek mam egzamin
w piątek, w piątek ciut wkuwania
ty w sobotę, ty w sobotę znów nie możesz bo za wpisem ganiasz
ale za to niedziela, ale za to niedziela będzie dla nas:)

Poranek za oknem

2008-01-12T13:23:00.000+01:00

Wreszcie udało mi się rano wstać i uchwycić wschód słońca za oknem. Nie zmienia to faktu, że zdjęcia mogłyby wyjść lepiej:(

Na ostateczne zebranie się przed sesją:)

2008-01-10T22:55:00.000+01:00

Po świetach

2008-01-02T22:37:00.000+01:00

Minęły już święta i mamy nowy rok. Teraz w zasadzie pozostała już tylko praca. każdy pewnie ma jakieś postanowienia noworoczne. Wszyscy naokoło obiecują sobie, że nie będą palić, zaczną regularnie się odżywiać itd. Ja sobie wiele nie obiecuje ale też nie jest tak, że nie chcę w sobie niczego zmienić. Bo wszyscy musimy się rozwijać - kto nie idzie do przodu ten się cofa. Zbieram się w sobie. Jutro znów do Krakowa. Znów czeka mnie codzienna walka przede wszystkim z własnymi słabościami. Znów czekają mnie dni pełne niepokoju i być może bólu, który pewnie sam sobie zadam. Czasami jestem na siebie naprawdę zły, że wybrałem tak odległe miasto. Ale tylko czasem. Bardziej zły jestem na to jak potwornie leniwy jestem. Zazdroszczę ludziom, którym "się chce". Ale zabawne jest też to, że czasem ktoś o mnie powie, że "mi się chce". Ostatnio dowiedziałem się zresztą o sobie dziwnych rzeczy, to czasem ciekawe jak czasami inni mnie postrzegają.

Zdjęcia bez wyrazu, bez emocji, bez pomysłu.

2007-12-30T20:14:00.000+01:00

Tzn. pomysł był ale jakoś uleciał na chwile przed sesją.

Wiem, że już po świętach ale przedłużmy trochę klimat świąt:)

2007-12-28T17:13:00.000+01:00

Takie tam

2007-12-12T23:09:00.000+01:00

Nasze mieszkanie

2007-12-05T00:15:00.000+01:00

Nowy serial polecam

2007-11-28T22:09:00.000+01:00

Dziś na tapetę trafia serial znany u nas jako Dr House (House MD). Serial ten jak nie trudno się domyślić jest o tematyce szpitalno-lekarskiej. Głównym bohaterem jest chamski, bezczelny, egocentryczny lekarz, który nie cierpi pacjentów, nie lubi nikogo i w zasadzie chyba nikt zbytnio za nim nie przepada. Do tego utyka i jest uzależniony od silnych środków przeciwbólowych. Jednym słowem idealny bohater serialu:) Mam coś takiego, że wolę filmy, książki czy seriale, które skupiają się na bardzo mocnej osobowości głównego bohatera (Dexter). Serial ten ma też tę zaletę, że fabuła nie ciągnie się przez kolejne odcinki a zawsze zamyka się w jednym epizodzie. Ponadto bohater zabija wręcz swoim ironicznym poczuciem humoru. Ten sarrrrrkazm:) Jedyną wadą jest to, że kolejne odcinki są troszkę zbyt podobne do siebie. Ale mimo to naprawdę polecam. Serial można zobaczyć na TVP 2 w czwartki o 22.00. Na tę chwile mój prywatny serialowy ranking wygląda tak:
1. Dexter
2. House MD
3. CSI Las Vegas

Dzień w którym awansowaliśmy do Euro cz. I - zdjęcia

2007-11-19T23:03:00.001+01:00

Ło jej

2007-11-14T22:11:00.000+01:00

Dawno tu nie było żadnej konkretnej treści. Jakoś tak wyszło, ale łatwiej umieszczać zdjęcia niż napisać cokolwiek. Ba napisać cokolwiek i do tego z sensem - to dopiero sztuka! Jakże więc pisać z sensem by było to w miarę znośne? Pojęcia nie mam. Ale próbować zawsze warto bo może czasem coś wyjdzie.
Więc co u mnie? Hmmm. Wróciłem na treningi, w najbliższą sobotę staż, który będzie zapewne bardzo wyczerpujący ale mam nadzieję, że owocny. Ponadto jak to zwykle mam dość studiów bo nie pozwalają mi robić tego co lubię najbardziej [ta opierdalać się;]. Do tego ostatnio bywa jakoś tak... bezowocnie? Ale może jak minie listopad to poprawi mi się nastrój. I mały bonusik na koniec:

Trybunały kabaretowe

2007-10-29T20:46:00.000+01:00

Powroty

2007-10-04T20:59:00.000+02:00

Tu parę zdjęć (i może filmik) z powrotu

Jest aparat są i zdjęcia

2007-09-28T10:46:00.000+02:00

Na razie bez rewelacji.
Potrzebuję troszkę czasu.
Będzie dobrze. Oby ^__^

Hmm....

2007-09-22T20:23:00.000+02:00

Co by tu tym razem napisać? Wybory za miesiąc a ja powoli oswaja się z myślą, że poprę ludzi których w zasadzie normalnie bym nie poparł ale czegóż to nie robi się dla (naiwnej) idei? Tyle politykowania. U mnie jak to u mnie. Nic. No może troszkę się dzieje. Ostatni tydzień wakacji poświęcam na graniu na pożyczonej konsoli i chorowaniu. (ból w klatce piersiowej co to może być? Obstawiajcie:). Od października znów zaczniemy swoją codzienną walkę o lepsze jutro[buahahaha]. I wtedy dopiero zacznę pisać poważnie. Bo wakacje są od tego by wypoczywać czyż nie? [Jak jestem wypoczęty to nigdy nic mądrego nie przychodzi mi do głowy, jak jestem zmęczony i nie mam czasu na pierdoły to do głowy wpadają mi rożne głupie pomysły i co gorsza - realizuję je czasem:]

Stay alive

2007-09-03T21:50:00.000+02:00

No cóż, dawno nie napisałem czegoś co miałoby jakiś konkretniejszy sens. No ale widocznie te wakacje mają na mnie jakiś taki dziwny wpływ. Nazbierałbym naprawdę dużo chwil w których byłem autentycznie szczęśliwy. W zasadzie to podzieliłbym te wakacje na właśnie te chwile szczęśliwe i tę resztę nie istotnego życia kiedy to żyłem po części. Jak to jest, że mając tyle wolnego czasu nie mogę znaleźć na żaden z moich pomysłów czasu? A kiedy wróciłem na trochę do pracy od razu zacząłem go znajdywać jakoś więcej? Widocznie taka już jest moja natura, ze skrajności w skrajność...
A jak już przy skrajnościach jesteśmy... wrócił. Zrobił to powolutku, po troszku ale pokazał, ze jest w formie i będzie wymiatał. Panie i panowie, chłopcy i dziewczęta Dexter powrócił. Wprawdzie w dwóch epizodzikach ale to zawsze coś. Druga seria wystartuje 30 września i już nie mogę się doczekać tego momentu. Kiedy cała wiara będzie się podniecać kolejnymi Ep'kami serialu o uciekaniu_Bóg_jeden_wie_gdzie_i_przed_kim który w połowie drugiej serii zrobił się nudny i przewidywalny ja będę z wytęsknieniem wyczekiwał kolejnych co tygodniowych dziełek sztuki o... seryjnym mordercy. Ale taki już jestem. Serial już na początku uderza klimatem. Takim ciężkim porządnym klimatem. I już po pierwszym odcinku wiesz, że to jest to. Nie ma tu na siłę dorzuconych sztucznie napędzających akcję "pajacyków" (wiecie do czego piję, tak tak też tym się zachwycałem ale w końcu oczy się jednak otwierają (oby tylko w Dexterze nie zaczęły sie pojawiać tego typu motywy)). Jest fajnie, jest młodzieżowo, jest dużo dużo krwi ^^. Ale nie jest krwawo. Wszystkim zainteresowanym polecam poszukać sobie informacji o Dexterze (tylko nie o laboratorium Dextera). A później obejrzenie pierwszego odcinka pierwszej serii. A potem jakoś te ucieczki z więzień już nie pociągają.

No i są zdjęcia

2007-08-21T22:06:00.001+02:00

Wyjeżdzam

2007-08-13T19:34:00.000+02:00

Ale wrócę w piątek. A dokąd jadę to zobaczycie dopiero na zdjęciach.

Nuda... ale za to jaka przyjemna^^

2007-08-09T18:13:00.000+02:00

To zaczynamy. Kamila nie wie co napisać (ja zresztą też) ale coś napisać by wypadało. To nie jest tak, że jak nie ma studiów to nie ma tematu. Tylko mi (nam) się nie chce^^". Problem polega na tym, że nie bardzo wiemy co by tu dziś napisać. I jeszcze mi kasuje to co próbuje napisać (niedobra) nazywa mnie POTWOREM!! I jeszcze chce mnie udusić. I sama napisała te ostatnie słowa. Ostatnio na basenie naprawdę wyglądał jak potwór morski:) Nudzi nam się i piszemy głupoty. Samą prawdę! Kamila jest gupia! Ale za to ładnie wygląda w nowej fryzurze(*_*) A ja dostałem zalecenie wyprostowania włosów. Będzie wyglądał jak dziewczynka:) Jak ja będę wyglądać jak dziewczynka to Kamila niebezpiecznie zbliży sie do homoseksualizmu:D A wiecie, że Kamila ma 6 lat? :) Mamy podkład muzyczny ha! Zostawiam Daniela z kotem, to może wymyśli coś ciekawego . I tak nie wymyślę:) Daniel i Kamila

Spływ

2007-08-04T23:27:00.000+02:00

Nasza wesoła ekipa

Ale o co chodzi z tą łopatą?

Pewne spojrzenie niepewnego siebie człowieka

Nasz komandor (cokolwiek to znaczy)

Łopata w akcji

Jest jednak troszkę prawdy w tym, że na zdjęciach to ja wypadam tragicznie^^

Góry i zdjęcia

2007-07-17T22:09:00.000+02:00

Relacja na żywo z dzisiejszego popołudnia

2007-07-15T16:00:00.001+02:00

21.25 CO by tu jeszcze dopisać? Spodziewajcie sie kolejnych relacji na żywo:)
21.23 No i przegraliśmy... Ale i tak dzięki chłopaki!!!
17.15 Prowadziliśmy 4 -1 ale już przegrywamy 6- 5, czas dla Lozano, jakiś koleś rozstawia nas po kątach zagrywką. No i to na dziś tyle, bo jest taka pogoda, ze aż głupio siedzieć w domu.
16.57 A Diego (mój pies) nauczył sie pewnej sztuczki. Otóż udaje on trupa. Tzn. nie wie, że to jakaś sztuczka a ja nawet na to sie nabrałem. Leży sobie i nie reaguje na zawołania. Na szturchnięcia zresztą też. Ja juz naprawdę myślałem, ze on nie żyje. Nie on po prostu tak śpi^^.
16.40 20 minut do meczu...
16.23

Tradycja neoplatońska kładzie nacisk na pierwotność całości, sprowadzając jednostkowość do roli momentu ujętego w finalnej przemianie jedności, pogodzenia wszystkich wartości. Od tego momentu zaczyna się wyjście poza stan Upadku ku osiągnięciu spełnionej totalności, w nadziei na efektywną osiągalność, a niekiedy finalną trwałość.

Znalezione na TYM blogu.
16.20 Ciekawe czy ktoś to czyta "na żywo"?
16.11A w ogóle to może troszkę po relacjonuje mecz o 3 miejsce w Lidze światowej Polska - USA. Dla przypomnienia amerykanki wyglądają wyglądają np. TAK
16.03 Zapytacie pewnie o co chodzi. Odpowiadam wam więc, ze mi sie nudzi i postanowiłem to zrelacjonować. A inspirują mnie np takie relacje
16.00 Witam

Praca i jeszcze raz praca...

2007-07-12T20:01:00.000+02:00

No i zaczęło się. Jeszcze w środę byłem wbity w garniturową zbroję, jeszcze w czwartkowy wieczór opijałem swe sukcesy a już w piątek rano rozpocząłem walkę o to cudo. No cóż aparat swoje kosztuje :) Ponadto w pracy słucham tego i tego a w tej chwili tego. Pozdrawiam.

Bo Bóg dokopie

2007-07-07T13:06:00.000+02:00

"Kobieto, proszę cię.. Bądź ze mną w noc i w dzień,
bądź kiedy śnieg i kiedy deszcz, bądź ze mną też.

Kobieto proszę cię, bądź ze mną w noc i w dzień,
bądź kiedy śmiech i kiedy łzy - zaufaj mi !

Świat się nam przygląda i nie życzy źle,
a jeśli jest inaczej, to świat mam cały gdzieś.

Bóg nam nie daruje, Bóg dokopie nam,
gdy ktoś z nas popsuje, to co dał nam sam.

Kobieto proszę cię, bądź ze mną w noc i w dzień.
Przysięgam ci , że nie ma nic, co może mieć większy sens."
W. Waglewski

Słodko - słodki

2007-07-05T23:49:00.000+02:00

Ten post początkowo miał mieć tytuł słodko - gorzki. Niestety, a raczej stety wyszedł słodko - słodki. A dlaczego? Bo czuje sie bardzo ale to bardzo dobrze. Sesja jest już zamknięta a i w życiu nawet coś się szczęśliwie mi ułożyło. A co poza tym? Jutro do pracy ^__^ Ale ja nie narzekam bo moje cudo fotograficzne troszkę jednak kosztuje. A poza tym odliczamy wspólnie do dnia 16 lipca! A czemu? A bo tak^_" [Nie pisać więcej po pijanemu =||= zapamiętać]

Znów pijemy czyli poglądy na przyszłość

2007-06-23T00:50:00.000+02:00

Nie wiem jak to jest ale zawsze jak troszkę wypiję to od razu nachodzi mnie na pisanie. Jak dobrze pójdzie to w posesyjnym transie alkoholowym dokończę wreszcie opowiadanie. Ale ze spraw bieżących: Piotrek dziś (a w zasadzie wczoraj) zdał egzamin na barmana. Więc pozostało nam tylko pić^^. No to zajęliśmy się konsumpcją drinków wszelakich. Kończąc na zwykłej wódce (Piotrek coś właśnie majaczy o piwie ^_^"). Ariel już śpi. Jak znam życie to noc pewnie upłynie nam na rozmowach nocnych polaków [co ma być nocne, rozmowy czy Polacy?]. Co poza tym? Jeszcze dłuuuuuuuga sesja przede mną. Ale co zrobić - takie życie. Pozostaje tylko liczyć na szczęście. Wszak wszystko się w końcu jakoś ułoży (musi). Zapłaciłem już za płytę Beatlesów, jak wrócę do domu to cię przesłucham bejb:)Oj, coś czuję, że rano czeka mnie swoisty drink (przepraszam - koktajl, a wiecie, że nie mówi się słomka tylko rurka? Bo słomka to z butów w Warszawie wystaje:) składający się z herbaty, trzcinowego cukru, limonki no i oczywiście rumu:) A wiecie w ogóle, że już od wtorku nie wypiłem kawy? Serio serio. I nawet żadnego plusssa ani Copico. Dam radę!!! [znów chaotycznie, nie?]

Nie

2007-06-19T22:28:00.000+02:00

Nie chce mi się.
W zasadzie nic mi się nie chcę. Ale dziś pojawiła się nadzieja.
A poza tym: Klik

Sesja

2007-06-14T13:11:00.000+02:00

Dawno mnie tu nie było. Miałem nadzieję, że troszkę uspokoję czytelników (jeśli jacyś są) poprzednim postem ale jak widać poszło bez echa. A co u mnie? Znów byłem z Zakopcu, tym razem połaziłem po górach, spaliłem twarz i ogólnie to zadowolony jestem. No i w sumie zamierzam wreszcie kupić aparat. Okazało się, że przydałby mi się w coraz częściej. Już mam upatrzone małe cudo teraz trzeba tylko zebrać choć część kaski a potem się zobaczy. Ponadto już mam plecy w egzaminach i we wrześniu muszę jeszcze poprawiać automatykę T_T. Co jeszcze? Chyba nic, może dopiszę coś później.

Buty za darmo

2007-06-02T13:39:00.000+02:00

Darmowe buty

Tylko zazdrościć nam takim krajom,
W których za darmo buty rozdają...
Nie są za piękne, ani szczególne,
Za to - darmowe, takie - ogólne.
Kiedy nadejdzie chlapa czy zima,
To obywatel - zawsze wytrzyma!
A jak już z wiekiem drą się pomału,
Dają komisje buty z przydziału.
W tych soc-komisjach są specjaliści,
Żeby nie było ludzkiej zawiści.

No bo ludziska, już kombinują:
Dajcie mi nowe, stare szwankują,
Buty wymieńcie - piszą podania -
Lewy za ciasny - są odwołania...

Żeby nikt nie mógł głupa im palić,
Muszą komisje wszystko ustalić:
Komu - do domu, komu - dla sportu,
A komu wydać z pierwszego sortu.
Żeby nie było oszukiwania,
Biorą komisje - pokwitowania.

Ale i biorą ponoć łapówki
Od elegantów, co chcą mieć nówki!

Na spec-komisje - przyszła już pora
Bo się korupcja zrobiła spora.
Tajne agencje też są konieczne,
Żeby zwalczanie było skuteczne.
Śledzą komisje inne komisje -
Każda komisja swoją ma misję.
Rosną urzędy i ministerstwo,
Żeby nie rosło butów paserstwo,
Żeby nie brano fantów i w łapę!
Bierz but - bez kantów i nie na gapę!

Jakiś tam Korwin - gada coś - głupi:
Buty - niech każdy, sam sobie kupi!
Jeden - na miarę, drugi - drewniaki...
Mówi, że lepszy jest system taki.
Zmniejszyć podatki! Dość biurokracji!
Wszystkie komisje - do likwidacji!
Jeszcze coś mami, że niby draństwo,
Że się butami zajmuje państwo!

Mądrze tłumaczą socjal-działacze:
Że buty kupią... tylko bogacze,
A biednych nie stać będzie na buty -
I będą boso - jak przyjdzie Luty!
A jak zamarzną? - To czyja wina?
Niech nikt nie słucha głupot Korwina!

No i za darmo uczą już młodzież:
Fajna by była darmowa - odzież,
Fajnie by było darmo się leczyć...
Trudno młodzieży temu zaprzeczyć...

Choć darmowemu nie jestem wrogi,
Czuję się - niczym but z lewej nogi,
No bo czasami widzę to czarno -
No bo skąd mają na to - za darmo?

Jan Gładkow

Juwe, rośliny i tak dalej.

2007-05-14T23:03:00.000+02:00

Juwenalia z wielkim hukiem zaczęły się już we środę. Ale huk to niestety niezbyt pozytywny. Ktoś wypadł z okna w akademiku i nie przeżył tego[']['][']. Od czwartku z niecierpliwością czekałem na kuriera. Wreszcie o 12.21 czasu lokalnego kurier przywiózł mi moje roślinki. Na początek mały zonk. Muchołówka miała pozamykane wszystkie pułapki ale szybko znów "stała się otwarta na świat". Jak już ustawiłem lampeczkę na parapecie skoczyłem po podstawki do doniczek i wysiałem rosiczki. Teraz cierpliwie czekam na pierwsze oznaki życia. Muchołówka już wypuszcza kolejne pułapki - to dobry znak. Jak już sie dorobię przyzwoitej cyfrówki to otworzę bliźniaczy blog z zapisem hodowli.
Wracając do tematu juwenalni. Uzbrojony w 0,7 wyruszyłem na akademiki. Długo na kolegów czekać nie musiałem toteż zaczęliśmy akcję rozbrajania. O 20.30 zgodnie z zapowiedziami zaczął grać Jamal ale jako, że nie do końca gustuję w tej muzyce nie wzruszyłem się zbytnio tym koncertem. Ale za to Dżem dał czadu. Takiego konkretnego prawdziwego czadu. Co tu dużo mówić, to trzeba zobaczyć, to trzeba przeżyć. I nie mówcie mi (tak tak Maciek do Ciebie mówię:), że Maciek Balcar się nie nadaje bo się nadaje i to nawet bardzo. W Piątek w zasadzie nie działo się nic ciekawego, no może poza tym, że nasz współlokator zgubił gdzieś klucze. W sobotę natomiast poczułem ogromną chęć pójścia do kina. Film wybrałem w locie. Był to "Strzelec", który miał zresztą tego dnia premierę. Okazał się filmem interesującym ale nie porywającym. Ot zwykł film do obejrzenia w TV. Wieczorem poszedłem na recital Marcina Dańca. Niestety okazało się, że jestem zbyt późno i niema już miejsc. Ale do środka się dostałem, Jak? Jak to napisał kiedyś Marian Brandys: "Nie wypada chwalić się koneksjami" ^^. Swoją drogą Daniec był świetny. Więcej pisać nie muszę. No a potem to już niedziela, poniedziałek i kolosy, kolosy i kolosy. [Pisałem tego posta od poniedziałku do środy ehhh]

Poznaj siebie? Nie. Poznaj swoich przyjaciół:)

2007-05-08T19:55:00.000+02:00

Postanowiłem przeprowadzić mały eksperyment. Otóż do dziesięciu mniej lub bardziej bliskich osób napisałem sms z prośbą o odpowiedź na pytanie "Jaki wg. Ciebie jestem". Oczywiście prosiłem o w miarę szczere odpowiedzi, jak było zobaczcie sami.
1. Grzesiek:" Hmm trudne pytanie. Na pewno rozrywkowy, ambitny, zdolny, zabawny, punktualny, dowcipny, ułożony, łatwo nawiązujesz kontakty z ludźmi. Jesteś OK:)"
2. PiotRek: "Chcesz sprawdzić czy ktoś będzie naiwny i zacznie Ci słodzić?"
3. Michał: "Heheheheh:) Pojebany:) [po chwili] Pyciu co Cię łapie jakiś dołek na temat własnego JA, czy co? Jesteś jaki jesteś, zmieniasz się i jebać system:)"
4. Ramsztajn: "Jesteś zajebisty:) i do wódki i pogadać idzie"
5. Beta: "Ostatnio staram się być jak naj szczera, więc nie martw się co do tego - jaki jesteś? Nie znam Cię chyba na tyle dobrze by móc to ocenić, więc może napiszę co mi się wydaje - masz swój świat i swoje zabawki, oczywiście w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Dlatego też wydajesz się być interesujący. Nietuzinkowy. Spokojny. Optymista. A, ciepły. No to chyba wszystko. Pomyślisz 'a wady?' cóż ja ich nie znam. Dla mnie największe to brak inteligencji, empatii, zdolność do krzywdzenia innych i 2licowość. Żadnej z w/w u Ciebie nie widzę. Miłej nocy:)"
6. Niestrawny: "Zakręcony ale pomysł głupkowaty. Pozdrawiam"
7. Monika: "Dałnek co bije starszą siostrę! Serio inteligentny szczery"
8. Beata: "Ale masz pomysły! Odp.: ambitny, skromny, szczery, spokojny (z małymi wyjątkami), towarzyski, cierpliwy."
9. Justyna: "Jesteś młodszy ode mnie, ale nie widać. Masz dziwne upodobania, nie widać. Jesteś miły i zabawny, czasami to pokazujesz. Lubię Cię, nie wiem czy to widać. Ogólnie złego słowa powiedzieć nie mogę bo za skórę mi nie zalazłeś."
10. Kamila: "Ten twój sms to jakiś żart? Ktokolwiek odpowiedział na niego poważnie? [jako, że to była ostatnia odpowiedź pozwoliłem sobie napisać, że odpisali prawie wszyscy i większość słodziła:)] Czyli inni byli tak mili żeby pisać o samych zaletach? To ja wspomnę o czepialstwie, drążeniu szczegółów i lekkiej złośliwości:)"
Oki, mamy wszystkie odpowiedzi. I co teraz powiecie? Czy te odpowiedzi powiedziały coś o mnie? W zasadzie coś tam powiedziały. Ale powiedziały dużo dużo więcej o was samych. I o stosunkach jakie nas łączą. Daje mi to pewien obraz na moich znajomych i na mnie samego. Wszak to jakimi ludźmi sie otaczam świadczy o mnie. O mnie świadczy też to jakich odpowiedzi udzieliły kolejne osoby. Nie twierdzę, że nie jestem taki jak to co poniektórzy napisali [ale momentami było słodziutko, to miłe] albo, że jestem taki. To tylko eksperyment i jego wyników ostatecznie i całkowicie poważnie traktować nie wolno. Choć są pewne punkty wspólne [głównie takie, że mam odchyły:]. Podsumowując: nie dało mi to pełnego obrazu mnie bo i dać nie miało. Ale warto było zrobić coś takiego by dowiedzieć się co twoi znajomi mogą powiedzieć Ci prawie wprost. I w jakim stopniu byli z tobą szczerzy. W każdym razie dziękuję wszystkim tym, którzy odpisali [czyli wszystkim]. Jak będę potrzebował poprawy nastroju to wiem gdzie się zwracać^^. P.S. Jeśli trafi się tu jakiś czytelnik, który mnie zna to niech śmiało pisze jaki wg. jestem^^. [strasznie chaotyczny i rozmyty komentarz, nie?]

O fobiach rzecz

2007-04-30T18:01:00.000+02:00

Poprzedni post wywołał burzę:) A tak na serio to małą dyskusyjkę światopoglądową. Cóż mi to nie przeszkadza. Ale miało byc o fobiach. Powoli odkrywam, że ilekroć mam prowadzić samochód zaczynam wyszukiwać masę różnych wymówek. Nie wiem czym to jest spowodowane, istnieje spora szansa, że drobną stłuczką z września poprzedniego roku. Inna sprawa, że ja mam wieczne wrażenie, że nie umiem jeździć. Do tego dochodzi jak dla mnie utrata komfortu podczas jazdy samochodem. O co chodzi? Przyzwyczajony jestem do tego co oferuje komunikacja wielkomiejska. Chcę jechac na zakupy? Wsiadam do tramwaju lub autobusu i fruuu. Powiecie może, że niewygodne toto i wolne. ja natomiast wolę postac sobie w tramwaju niż w korkach a potem jeszcze będe szukał przez pół godziny miejsca na zaparkowanie. A niech jeszcze ktoś połasi sie na mój samochód albo choc radio. Taka świadomość często psuje mi całą zabawę. A tramwaju mi nie ukradną^^ I jeszcze ile kasy człowiek oszczędza. Nie twierdze, że samochody są be, bo fajnie mieć jakiś fajny wózek ale do weekendowych wypadów za miasto lub ew. na ryby^^. Ja po prostu gdy mam wjechać w rozwśieczony tłum kierowców sam staje się zły. Normalnie jakiś diabeł we mnie wstępuje Mam nadzieję, że z czasem mi przejdzie ale do tego czasu nadal bede przedkładał Autobusy i Tramwaje ponad katorge miejskiej jazdy. I jeszcze jeden wątek: W autobusie czy tramwaju mogę być w dowolnym stanie a w samochodzie?

Ale jakoś tak nie chce mi się pisać

2007-04-24T20:29:00.000+02:00

Kurczę obiecałem to piszę no bo jakżeby inaczej, obietnicę mam łamać? To piszę a co mi tam. {5 min przerwy} Kawusia, kurcze zaczyna się kończyć. Trzeba bedzie uzupełnić zapasy^^. O czy to ja miałem napisać? A pozostały jakieś dwa lub trzy dni do rajdu, e tfu długiego weekendu. O rajdzie pewnie jeszcze nie raz napiszę bo to bardzo nietuzinkowe przeżycie %_%. Siedzę sobię, popijam kawusię a wypadałoby czasem sie pouczyć. Pewnie jak zwykle znów nic z tego nie wyjdzie:) ale zawsze warto mieć nadzieję hehe. Niemam dziś weny, pewnie jak dokończę kawę to przyjdzie mi tak z 20 nowych cudnych pomysłów^^ {autor pozostawił temat samemu sobie i liczy, że sam się napisze jak dość mylnie zresztą uważa przez całe życie, że coś się zrobi samo} kurcze nie robi się o żesz. Generalnie jest bardzo optymistycznie: prawie niemam co jeść, niewiem kiedy wrócę do domu, jak potoczy się mój los w ciągu najbliższych paru dni no i w końcu jaka pogoda będzie na rajdzie. Ale ja się nie smucę no bo i po co? Nie, jednak dziś nic nie piszę.

Sooooooooobota

2007-04-14T22:24:00.000+02:00

Wiecie co? Jest sobota a nauki tyyyyyyle, że Ariel to już nie wie za co się zabrać^^. Ja za to wiem co robić: dorwałem Castlevanie na mojego małego białego skarba^^. Duży czarnuch jest zbyt brzydki by go nazywać skarbem dlatego ochrzciłem go Maszyną do oglądania Dram^^. Kurcze zaczynam mówić do rzeczy (o_O). Wracając do tematu (jakiego tematu?) chyba zaraz poćwiczę krzaczki, bo nauka o członach układów dynamicznych mnie jakoś nie pociąga ehhhhhhhhhh. (nie nie zacinają mi się klawisze, a propos pamiętajcie o akcji "prawy alt"!!!). Dziwne ale na trzeźwo piszę tak jak po pijaku myślę. Kolega właśnie mi pisze, że gdyby nie projekty, które musi oddawać na uczelnię to by już nic nie kodował. Gdyby nie Japoński to ja już niczego bym się nie uczył^^. To ja kooooończe.

I po świętach

2007-04-12T22:15:00.000+02:00

Tydzień świąteczny zaczął mi się w piątek. Pół dnia spędziłem z Kamilą kolejne pół w Starówce z Piotrkiem i Justyną gdzie próbowaliśmy coraz to nowszych smaków piw. Ten bar stał się dla mnie z miejsca ulubionym w Piotrkowie. Sobota do wieczora była bezbarwna potem robiłem sushi, do którego niestety nie przekonałem chyba moich gości. Czy to moja wina, że mam strasznie czułe kubki smakowe? W niedzielę zaspałem na Rezurekcję a klocek wygrał GP Malezji. Jednym słowem pech. Po kościółku postanowiłem pouczyć się Japońskiego, skończyło się na tym, że obudzili mnie goście pare godzin później. Potem z Ramsztajnem i Siwym poświętowaliśmy. Poniedziałek znów składał się ze spania. Kiedy już wieczorkiem pomyślałem o nauce i spanku nagle w domu zjawiło się sześć osób i zrobiła się mała impreza, która skończyła się o 3.00. Jak zwykle rozmowami o życiu i miłości^^. Wtorek sponsorowało mi PKP, które jak zwykle nie pomyślało dając ograniczoną ilość składów. No i mieliśmy troszkę ścisku. Środa jak to środa - wejście znów w uczelniany tryb życia. No i jak zwykle bezbarwny czwartek, choć lekcje Japońskiego troszkę go umilają. Tak sobie czytam i wychodzi mi, że nie napisałem nic ciekawego:) Więc wracam do picia piwa i nauki "krzaczków".

Co tygodniowy przeglad przedświąteczny

2007-04-05T21:14:00.000+02:00

Tak sobie pomyślałem, że może fajnie będzie ruszyć z czymś w rodzaju cyklu albo vzegoś takiego. Tzn. jednego dnia machnę podsumowanie całego tygodnia. Nie poprzestane oczywiście na swobobnych przemysleniach "pomiędzy".
To jedziem:
Licząc od piątku ten tydzień był jakiś taki, no jakiś taki nijaki. Wszyscy tylko czekali na tę środę, błogosławieństwo od rektora i do domciu. Tymczasem rektor sie na nas wypiął i wolnego nie było. Wszyscy solidarnie opieprzali go w rozmowach i opisach na gg. Pozatym mi środa minęła całkiem przyjemnie. Po frustrującym angielskim skoczyłem kupić ingrediecje do sushi. Po zajęciach poszededłem na dżapański a po ni biegiem na aikido. Że niby już totalnie mi odjebało w kwestii Japonii? Nie bo nie oglądałem wczoraj żadnej dramy i nie mailowałem z żadnym Japończykiem:) Robię to dzisiaj:P Co do Japońskiego,postanowiłem w te święta naprawdę się pouczyć. Bo jak nie to w końcu Eliza-sensei się zirytuje i zacznie mnie opierdalać. Dlatego zaraz idę czegoś się pouczyć ha! Co jeszcze? Ano dziś rano obejrzeliśmy w autobusie z Arielem świetny film na laptopie. "Wożąc panią Daisy" okazał się dobrym i ciepłym filmem, który z miejsca wskoczył na listę moich ulubionych filmów. To chyba tyle z cotygodniowej relacji.

Po co?

2007-04-03T22:03:00.000+02:00

Dzisiaj ktoś mnie spytał po co piszę tego bloga. Ja więc odpowiadam:
- żeby paru znajomych wiedziało co się ze mną dzieje
- żeby miec po co włączać kompa i sprawdzać czy ktoś zostawił jakiś ślad na blogu
- żeby powoli nabierac pewności siebie. W końcu kiedyś trzeba zacząć publikować (jak ktoś będzie je chciał czytać:) jakieś teksty a blog jest wprost idalanym miejscem do przekazywania swoich spostrzeżeń czy przemyśleń szerszemu odbiorcy. Mogę więc wyrabiać swój warsztat pisarski:)
- bo mam swój własny kawałek internetu tylko dla siebie a przecież tytuł człowieka roku do czegoś zobowiązuje:)
- bo (to dla fanów Harrego Pottera) to swietna myślodsiewnia tzn. lubię sobie tutaj zapisać jakąś myśl, która krąży mi po głowie, co by jej nie zgubić
- bo lubię mieć status człowieka, który lubi wybijać czymś orginalnym się ponad innych nawet jeżeli ci inni to paru kumpli:)
To chyba wsio. A wy? Czemu wy piszecie blogi?

Apel

2007-04-03T21:55:00.001+02:00

Na początek mały apel. Niech co poniektórzy wezmą sobie do serca słowa artysty:
Prosze Ciebie,
wiem, ze masz gie gie i klikasz biegle,
zintegrowany z kompem jakbys byl podpiety przez USB,
wiesz, gdzie wcisnac, zeby blysnac na forum,
i przylaczyc swoj glos do jakiegos choru, (he!)
ja to doceniam jak potrafie,
ze choc porzuciles papier,
to w Outlooku kultywujesz epistolografie,
i cieszy mnie to, ze wysoko mierzysz,
chociaz radosc przycmiewa to, ze zaraz sobie wylamie jezyk,
slowa pozwalaja na doslownosc,
ale jesli chodzi o polskie znaki to gowno,
ja na chlodno juz pare razy probowalem,
odnalezc sie i opanowac ten dialekt,
lecz chowam sie dalej, nie wiem jak to ogarnac mozna,
wiec mam dla Ciebie malutenka prosba,
badz czlowiekiem laskawym tak,
i od czasu do czasu wcisnij prawy alt.

Co za dzień

2007-04-01T11:33:00.000+02:00

Nie dość, że niedziela to trzeba wstać i się uczyć. Jak znam siebie to pewnie będe robił wszystko tylko nie to co potrzeba. Hm a może by tak znów olać zajęcia i pouczyć sie np. liczebników? Mam nadzieję, że samorząd będzie tak miły, że załatwi nam tak z pół wolnej środy bo niewiem czy dam radę nauczyć sie na kolo z Automatów. Jak nie załatwi to będziem leżeć i kwiczeć:)

To ja ^_^

2007-03-30T21:58:00.000+02:00

Jest piątek

2007-03-30T21:22:00.000+02:00

Tak sobie siedzę i myślę co by tu zrobić z tym pięknym weekendem, który nastąpił. Może wieczór spędze na dodaniu kilku zdjęć. Jutrzejszy dzień trzeba jakoś wykorzystać. Jeszcze niewiem jak ale gdy to nastąpi dam znać. Jakieś propozycje?

Halo?

2007-03-29T23:27:00.000+02:00

No, to teraz mogę (mam nadzieję) normalnie pisać bez obaw, że coś nie zadziała albo, że czegoś nie wyświetli. Mam też nadzieję, że zmotywuję się do pracy i częstszego pisania. Pozdrawiam.

Witam

2007-03-29T23:20:00.000+02:00

Witam wszystkich.